Αλήθειες...

">

Un bellissimo spreco di tempo
un’impresa impossibile
l’invenzione di un sogno
una vita in un giorno
μια ζωή που χώρεσε μέσα σε μια μέρα
κάθε μέρα
una tenda al di là della duna

Un pianeta in un sasso, l’infinito in un passo
il riflesso di un sole sull’onda di un fiume
son tornate le lucciole a Roma
nei parchi del centro l’estate profuma.

Una mamma, un amante, una figlia
un impegno, una volta una nuvola scura
un magnete sul frigo, un quaderno di appunti
una casa, un aereo che vola.

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Φίλα με. Κι άλλο...

Tutto il resto è un rumore lontano
una stella che esplode ai confini del cielo.
Όλα τα υπόλοιπα είναι ένας μακρυνός θόρυβος
ένα αστέρι που εκρίγνυται στα σύνορα του ουρανού

Φίλα με. Κι άλλο...

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Voglio stare con te
inseguire con te
tutte le onde del nostro destino.

Una bimba che danza, un cielo, una stanza
una strada, un lavoro, una scuola
un pensiero che sfugge
una luce che sfiora
una fiamma che incendia l’aurora.

Un errore perfetto, un diamante, un difetto
uno strappo che non si ricuce.

Un respiro profondo per non impazzire
una semplice storia d’amore.

Un pirata, un soldato, un dio da tradire
e l’occasione che non hai mai incontrato.

La tua vera natura, la giustizia del mondo
che punisce chi ha le ali e non vola.

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Tutto il resto è un rumore lontano
una stella che esplode ai confini del cielo.

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Voglio stare con te
Θέλω να μείνω μαζί σου
invecchiare con te
να γεράσω μαζί σου
stare soli io e te sulla luna.
να ξεμείνουμε εγώ κι εσύ μόνοι πάνω στο φεγγάρι

Coincidenze, destino,
un gigante, un bambino
che gioca con l’arco e le frecce
che colpisce e poi scappa
un tesoro, una mappa,
l’amore che detta ogni legge
per provare a vedere
che c’è laggiù in fondo
dove sembra impossibile stare da soli
a guardarsi negli occhi
a riempire gli specchi
con i nostri riflessi migliori

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Voglio stare con te
inseguire con te
tutte le onde del nostro destino

Στο μικρό Παλλάς ο Vassilikos για 4 παραστάσεις

Με τέσσερις παραστάσεις στο μικρό Παλλάς, θα υποδεχθεί την Άνοιξη ο Βασιλικός.

Αναμένουμε να παρουσιαστεί (στις μόλις τέσσερις εμφανίσεις), ένα αριστουργηματικό μουσικό project με μοναδικές επανεκτελέσεις κλασικών, αγαπημένων τραγουδιών περασμένων δεκαετιών της αγγλόφωνης μουσικής σκηνής. Νέα ανάγνωση, με την ξεχωριστή προσέγγιση και τη μαγευτική χροιά του Βασιλικού, τραγουδιών όπως «Famous Blue Raincoat», «Across the Universe», «Dream a Little dream», «If you go away», «The man I love», «You are my destiny». Τραγούδια με ένδοξο παρελθόν, κομμάτια-σταθμοί που έχουν υπογράψει σημαντικοί δημιουργοί όπως Paul Anka, John Lennon, Leonard Cohen, George Gershwin, Lou Reed.

Mια μουσική πρόταση που υπόσχεται vintage στροβιλισμούς με τις μελωδίες του χτες να ακούγονται πιο επίκαιρες από ποτέ. Παραστάσεις:

Κυριακή 14/3 – Δευτέρα 15/3

Κυριακή 21/3 – Δευτέρα 22/3

Ώρα Έναρξης: 21.00

Μικρό Παλλάς

Αμερικής 2 & Στοά Σπυρομήλιου, CityLink

Τηλ. 210 32 10025

Γιατί...έτσι "μαγειρεύουν" στην Ελλάδα!

http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=108700

Το λουλούδι της ερήμου

Γεννημένη σ' ένα χωριό νομάδων στην έρημο της Σομαλίας, η πεντάχρονη Waris υπέστη κλειτοριδεκτομή. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ, περίπου 6.000 κορίτσια πέφτουν θύματα αυτού του βάναυσου εθίμου κάθε μέρα. Στα 12 της το έσκασε από την οικογένειά της και έναν υποχρεωτικό γάμο, και κατέληξε να εργάζεται ως καθαρίστρια στο Λονδίνο. Στα 18 της, την ανακάλυψε ο διάσημος φωτογράφος Τέρενς Ντόνοβαν και ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο.
Ο λόγος, για την 43 ετών σήμερα, μοντέλο και ηθοποιό, Waris Dirie, της οποίας το μπεστ-σέλερ "Το λουλούδι της ερήμου" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα, έγινε ταινία και προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες από 11 Μαρτίου.

Πινακοθήκη την μέρα, sex club το βράδυ...

Μια πρωτοβουλία για «να ενθαρρυνθεί ο διάλογος για τον ρόλο του σκανδαλισμού στην τέχνη»



ΒΙΕΝΝΗ Το πρωί αξιοσέβαστο μουσείο με έργα σύγχρονης τέχνης και το βράδυ κλαμπ για ανταλλαγή ερωτικών συντρόφων και σαδομαζοχιστικά «παιχνίδια» αυστηρά για ενηλίκους. Σε μια προσπάθεια «να ενθαρρύνει τον διάλογο για τον ρόλο του σκανδαλισμού στην τέχνη» και να βοηθήσει τους επισκέπτες να αντιμετωπίσουν τις σεξουαλικές τους αναστολές, το διεθνούς φήμης μουσείο Secession («Σετσεσιόν») φιλοξενεί ως τις 18 Απριλίου στο υπόγειό του το σεξ κλαμπ «Εlement6».

Οπως ήταν αναμενόμενο, η ιδέα, η οποία ανήκει στον ελβετό καλλιτέχνη Κρίστοφ Μπίχελ, έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στον πολιτικό κόσμο και έχει γίνει θέμα συζήτησης στον Τύπο και στο φιλοθεάμον κοινό στην Αυστρία.

Οι ίδιοι οι Βιεννέζοι όμως δεν δείχνουν επηρεασμένοι από τις οργισμένες αντιδράσεις των πολιτικών και φαίνονται να αντιμετωπίζουν το ζήτημα με χαλαρή διάθεση. « Δεν είναι του στυλ μου, αλλά γιατί όχι; Ισως θα έπρεπε να ρίξω μια ματιά παρέα με τον σύζυγό μου » λέει μια νεαρή μητέρα.

tovima.gr

LET'S HAVE A TALK...

Τι λες, βρε παιδί μου, σας κόβουνε 10% τα επιδόματα; Φορολογούν τον 16ο μισθό, δεν σας αφήνουν να βγαίνετε στη σύνταξη στα 45; Φοβερό, πώς θα τ’ αντέξετε, συγκινήθηκα. Οι νέοι σαρκάζουν. Δεν χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένοι, δεν χρειάζεται καν να έχουν διαβάσει το «Βαμπίρ και κανίβαλοι» του Μίμη Ανδρουλάκη. Έχουν μάθει την πολιτική οικονομία με το σκληρό τρόπο, στην ίδια τους τη ζωή. Ξέρουν ότι τα προνόμια των μεγαλύτερων είναι οι δικές τους απώλειες. Αυτό είναι που προσπαθούν απεγνωσμένα να κρύψουν όσοι, εχθροί της κάθε μεταρρύθμισης, προσπαθούν να μην αλλάξει τίποτα. Το χρεοκοπημένο σύστημα είναι κυρίως, και πάνω απ’ όλα, άδικο.
Πρέπει να αλλάξουμε γιατί το θέλουν οι κερδοσκόποι; Γιατί μας το επιβάλλει η ευρωπαϊκή κοινότητα; Γιατί χρεοκοπήσαμε; Δηλαδή, αν δεν χρεοκοπούσαμε θα μέναμε όπως είμαστε; Είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή που έχουμε; Ανακαλύπτουν συνέχεια εχθρούς, φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι, οι ξένοι, οι Ευρωπαίοι, η παγκοσμιοποίηση, οι «βιομήχανοι» στη χώρα χωρίς βιομηχανία. Με συνεχή μετάθεση ευθυνών κάνουν συνέχεια καθυστέρηση, ο χρόνος να περνάει κι ας καταστρέφονται όλα γύρω τους. Κάθε καθυστέρηση που επιτυγχάνουν, τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Όσα θα μπορούσαμε να διορθώσουμε σιγά-σιγά με ήπιο τρόπο, τώρα, χρεοκοπημένοι, θα τα πληρώσουμε πιο ακριβά, οι αλλαγές θα γίνουν πιο βίαιες.
Το σύστημα ήταν πάντα άδικο, γι’ αυτό όσοι το υπερασπίζονται, αποφεύγουν να μιλάνε για δίκαιο και κοινωνική δικαιοσύνη. Προτιμάνε να μιλάνε για «κεκτημένα». Λες και τα κεκτημένα είναι πάντοτε προοδευτικά. Οι μεταμφιεσμένοι σε «φίλους του λαού», οι υπερασπιστές της κομματοκρατίας και των πελατειακών σχέσεων, υπερασπίζονται ένα σύστημα που χρεοκόπησε οριστικά. Χρεοκόπησε όχι μόνο οικονομικά, αλλά κυρίως ηθικά.